کبابی تالار شهر
وضع ما رو ببین. چند هفته است که بهمون حمله نشده.
هی دنبال ابرهایی می‌گردم که قبل از حمله ظاهر می‌شن، اما خبری نیست.
بروس! هوا هیچ تغییری کرده؟
یک روز مطبوع و آفتابی ... دوباره!
هیچ ابر یا مهاجمی در افق دیده نمی‌شه.
ممکنه این یک ابر جنگی باشه؟
یک هشدار غلط دیگه.
می‌خوای بازی کنی؟ بهترین از ۵۵ تا؟
چرا که نه، هیچ‌وقت بهمون حمله نمی‌شه، چه کار دیگه‌ای دارم بکنم؟
اوه، هی بَری؟ دیروز قرار بود برج کماندار منو ارتقاء بدی!
راستش، دیروز قرار بود خیلی کارا انجام بدم
اما هیچ کاری نکردم.
فهمیدم چطور می‌تونیم تالار شهرمون رو ارتقاء بدیم!
اول بعضی چیزا رو می‌فروشیم،
مثلاً اون پرچم عجیب با فلشی که بالا رو نشون می‌ده.
پرچم «بالا» رو نَه! بهمون میگه که بالا کجاست.
پس معدن‌ها و جمع‌کننده‌ها رو تقویت می‌کنیم تا طلا و اکسیر بیشتری رو جمع کنیم.
اما با اون همه منابع، تبدیل به یک هدف حمله بزرگ می‌شیم!
نه نمی‌شیم، چون من یک سپر هفت روزه خریدم!
اوه نه! چکش شانسم!
بَری! سپر! برگرد اینجا!
بیرون موندیم!
اصلاً این چکش شانسم نیست. فقط یک چکش معمولیمه.
اینجا با تو گیر کردم؟ اونم برای هفت روز؟
خب اگه قرار بر اینه بیا دل به کار بدیم.
سرپناه و آب و غذا می‌خوایم.
استراحت رو یادت نره.
اگه کارو شروع نکنیم، هردومون می‌میریم.
سرپناه آماده است.
بَری، آتیش در چه حاله؟
بَری!
هشیار نگه داشتن ذهن خلاقمون باعث می‌شه بقیه بدنمونم هشیار بمونه.
درست نمی‌گم بَریِ سفالی؟
وای. چطور به خونوادش بگم؟
انگار خودشون فهمیدن.
خسته شدم، سخت کار می‌کنم
و اینجا گیر تنبل‌ترین مرد دنیا افتادم.
- صبر کن. - عمراً باهات قسمت نمی‌کنم.
نه! اون قارچ‌ها مسمومن.
انگار به سم حساسیت داری.
- - آب سرد این التهاب رو متوقف می‌کنه - به کمک تو احتیاج ندارم!
یک چیزی خورد به پام! اوه صبر کن، دست چندش توئه.
عجب، اینجا کجاست؟
ببخشید اگه جسارت می‌کنم، اما شما چی هستین؟
من یک سازنده‌ام.
ضمناً یک رؤیاپرداز و یک شاعر پاره‌وقت‌ام. بیشتر سازنده‌ام.
آهان.
دشمن‌ها رو با چکشت لت‌و‌پار می‌کنی،
بعد با استخونای خودشون براشون سنگ قبر می‌سازی.
نه، راستش...
تو و دوست کماندارت، بجنگین!
حتماً. اما دقیقاً اسم این رو دوستی نمی‌ذارم.
شاید هم‌ولایتی؟
نمی‌تونم با دست قارچیم زه کمان رو بکشم!
- بَری! یک کاری انجام دادم! - آره، یک کاری انجام دادم.
و بهتره من یک کار دیگه بکنم!
اینجا نمی‌شه کمان ایکس رو برای دفاع‌ هوایی تنظیم کرد؟!
اینجا خیلی عقب مونده است.
بَری، تو کاملاً هم بی‌مصرف نیستی.
اوه،شرمنده می‌کنی.
هی، می‌شه بشینم؟
کار کردن حتی از همیشه خوابیدنم سخت‌تره.
من یک نگهبان بزرگم و در حد بیرون بردن آشغالا تنزل پیدا کردم.
صبر کن، این سپر در داره؟
اگر نداشت که در زمان آتیش‌سوزی راه فرار نداشت.
گوش کن. ممنون می‌شم به کسی نگیم که تو چکار کردی.
و من چکار نکردم.
اوه، حتماً! نمی‌خوام کسی بدونه که من کاری کردم.
اونوقت ازم انتظار دارن همیشه همه کارا رو بکنم.
راستش، اگه برات اشکالی نداره...؟
- می‌تونی درو باز کنی؟ - می‌تونم، اما نمی‌کنم.
اون بهترین حریف‌یابه.
اگه اون نتونه حریف برای حمله بهمون پیدا کنه هیچکی نمی‌تونه.
می‌خوای بهت حمله کنن؟ باید آسیب‌پذیر به نظر بیای.
این دهکده دقیقاً مثل خواهر منه که سبیل داره.
به یک تغییر اساسی نیاز داره!
نه. نه. احمقانست.
به ما حمله کن
بهتره، اما یک کم بیچاره به نظر می‌رسه.
مثل اون‌یکی خواهرم. بهش اینو گفتم، حالا باهام قهره.
عالیه! نه خیلی، ولی باز هم، نه خیلی .
به‌زودی قبیله رؤیاهات بهت حمله می‌کنه و غارتت می‌کنه.
«زنده»
آرزوی هر نیروییه که برای یکی از دسته‌های نبرد پادشاه انتخاب بشه.
بعد آرزو می‌کنن که توی دسته نبرد جنگی باشن،
نه اونی که پادشاه سرهم کنه و دیگه هیچوقت نگاش نمی‌کنه.
برای دستیابی بهش باید راه سختی رو بری،
و برای این تازه‌کارها، اون جاده از همین‌جا شروع می‌شه.
«دست نبرد»
بعضی پادشاها ...قرمز مثلا، با یک دست بازی می‌کنن. من نه.
من همیشه تغییرش می‌دم،
دنبال اون نیروی پرانرژی می‌گردم که تغییر ایجاد کنه.
برای همینه که ما بهترینیم. برخلاف... قرمز.
شنیدی گفتم قرمز، درسته؟
نگران بودم سرفه نذاره بشنوی.
آره، توی دست‌نبرد جنگی پادشاهم، اما خیلی استرس‌زاست.
هر روز یک بازیکن پرمدّعای جدید سعی می‌کنه جای منو بگیره.
نه تنها باید جایگاهتو حفظ کنی، باید ارتقاء هم پیدا بکنی.
بعد اون ارتقاء رو حفظ کنی. بعد اونی که حفظ کردی رو ارتقاء بدی.
من جدیدم، می‌ترسم کسی منو نشناسه و ندونه چه‌کاری ازم برمیاد.
این نقاب کمکی نمی‌کنه، اما...
جالبه، هیچوقت سعی نکرده بودم درش بیارم.
در نمیاد!
بیشتر به خاطر بچه‌هام اومدم اینجا.
جِرِمی رو دارم که یک اسکلته. مارکوس، یک اسکلته.
وارلند، کوچیکترین بچمه، اونم اسکلته.
ملانی و جیمز، اونا هم اسکلتن و دوقلو هستن.
اصلا چرا خودشون رو نیارم بیرون؟
فقط هشت تا مکان توی دسته نبرد باقی مونده، تصمیمای سختی باید گرفته بشه،
و رؤیاها نقش بر آب می‌شن.
قربان، می‌خواستین منو ببینین؟
گفتنش راحت نیست. دارم از دسته نبرد حذفت می‌کنم.
چی؟ اما دارم روی حرکت‌های جدید کار می‌کنم.
فقط گلوله‌های آتش نیست، مربع‌های آتش هم هست.
کتاب بازیت رو لازم دارم.
این بهترین چیز برای منه.
این فرصتیه که دستام شفا پیدا کنه. به خاطر پرتاب آتیش، تاول زدم و ...
به دستِ نبرد راه پیدا کردم!
از وقتی توی صندوق طلا پیدام کردن، دربارش خیال‌بافی کردم!
چی، جای من رو تو تیم دزدید و الآنم داره نوبت مصاحبه منو می‌دزده؟
آموزش تموم شد و دسته نبرد چیده شد، فقط آزمون نبرد باقی مونده.
به‌هرحال، Clash Royale حتی برای اونایی که توی اوج موفقیتن
می‌تونه ظالمانه باشه.
«خبر فوری»
هرچی که داشتین تماشا می‌کردین یا نمی‌کردین رو با این خبر فوری قطع می‌کنیم:
تغییرات موازنه همین الآن اعلام شد.
تحمل ضربه له‌کننده ۴% زیاد شده.
اسکلت‌ها به‌جای ۳‌ تا، ۲ تا می‌شن.
سرعت راهزن تا ۵% کاهش پیدا می‌کنه.
وایسا ببینم! نه! امکان نداره.
به نظرت کُندتر نیومد؟ مثلاً حدود ۵%؟
متأسفم بِرَندی، اما یک راهزن کُند اصلاً راهزن نیست. اخراجی.
آره، برگشتم به دستِ نبرد. می‌دونستم میان به پام می‌افتن.
وسط آتیش جنگ، یک چیز همیشه واضح و مشخصه:
خوب باش،
اما نه اونقدر خوب که مردم متوجه بشن و از خوبیت کم کنن.
مردم یک خبر خوب. ابرهای نبرد دارن شکل می‌گیرن.
ها، ها! دارن بهمون حمله می‌کنن!
وای. بی‌رحمانه است. هیچی نمونده.
شکست سه ستاره.
اونا حتی کلبه سازنده رو اون گوشه نابود کردن.
اوه، عالی نبود؟ دوباره احساس زنده بودن نمی‌کنین؟
بهت گفتم اینکارو می‌کنم و کردم.
یک مسابقه عالی دیگه!
نمی‌تونم...
مارکوس!